آدم بی دم و موش بی کتاب
راکتها بارید ،خیا ل بر توت زنی
زن به مجلس، آمده بر بوت زنی
آشتی با کرزی ، جنگی با فهیم
با دموکراسی، بنای جوت زنی
بعد مردن چیست؟ گریبان کندنها
فرصتی یابی و، بر تابوت زنی
درودی دارم به شما گرامی نادر جان کمیاب وبه بینندگان برنامه ادبی شما .
ومخصوصا به همکاران برنامه مصاحبه و مشاعره
امید گرفتاری ها تمام شده باشد
من گاهگاهی باز پخش ....
و یک درودی جانانه دارم به تمام مردم بیدار افغانستان که خوشبینانه و خردمندانه به نیمه پر گیلاس و دست آورد های افغانستان عزیز می نگرند .
نادرجان گرامی
مه یک سروده تازه دارم که برای شما و دوستداران چکامه به خوانش می گیرم .
امید مورد قبول قرار گیرد .
هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بدکنی .
28/6/11
11:10سه شنب آدمی بی دم و موش بی کتاب
نام او موش است ودربند خدایی نیست نیست
قلبی همچو آدمی چهارجوف خطایی نیست نیست
آنچه کرده لطف برایش اعتقاد بر زیستن
در تنفر آدمی راست آشنایی نیست نیست
هر طرف آدم برای مرگ او بنشاند تلک
گر اجل گردیده مطلق ناروایی نیست نیست
اقتصاد بی رهبری خواست بهر رزق خویشتن
گندم وجو یا قروت برد رد پایی نیست نیست
درد اوست ازینکه آدم با دوپا راه می رود
لیک مغزش درخرافات چارپایی نیست نیست
شهر موشان را اگربینی بدور از کشت وخون؟
وای ازین موجود دوپا چه جفایی نیست نیست
دم خویش برکنده و بیرون شده از غار کوه
باهمه نیرنگ و تزویر بی خدایی نیست نیست
ترس موش ازآنکه افتد در کمند گربه اش
مرگ موش تقدیر او دست بر دعایی نیست نیست
باهمین اندام کوچک است رقیب آدمی
می شود چون ذبح قربان خودنمایی نیست نیست
گرچه زاهد درریا ومفت خوری خبره است
موش ازین خصلت مبرا در ریایی نیست نیست
من که دانم قصه ها از سرنوشت هردو یش
دو بدو در دشمنی جز یک فنایی نیست نیست
آدمی گرحکمتی میداشت میشد جاویدان
چند روزعمر هم چندان عطایی نیست نیست
.
گرامی
با همین یک چهار مصره بزم خوشی را بکام شمایان می خواهم
رئیس جمهور کرزی
کرزی که بود قافله سالار خرد
باسعی و تلاش بسوی پیکار خرد
جاهل به فغان و ناله و خیره سری
همچو مگسی بسوی آزار خرد
شب و روروز بر همگان خوش و با شما گرامی پدرود