ظلمت و روشنی

http://www.youtube.com/watch?v=hFxG5OBsyRs

حال شما احوال شما

درود های ناب خویش را خدمت  همه آزادگان  و فر هیختگان هم میهن و همزبانان  تقدیم می دارم .چند مثل است که میگه :

 سروده شما را زیبا بود

قافیه اندیشم و دلدار من          گویدم میندیش جز دیدار من

 تلویزنها ی زیاد شبیه به اطاق های خالی یی می ماند . و کسانی که سر   وعظ خود عاشق است با یک زنگ ازین اطاق  به آن اتاق می رود.

.و گوشهای دیگران را

 بادنجان بد را بلا نمی زند  و

همزبانهای ما میگه بادنجان بم آفت نداره.

و من این را دریک بیت گفته ام :

 تیر عجل به هر طرفی قامت نیکان           گوهی خسان  لیاقت یک تیر ندارد .

 میگه به گفتار ملا برو و به رفتارش نه .

   مخصوصا که از جنس نکتائی دارش باشد.

          فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بیدل صاحب

دل به زلف یارهم  آرام نتوانست  کرد              این مسافر منزلی در شام نتوانست  کرد 

5.7.10    دوشنبه  8:00

                                              ظلمت و روشنی                                  

نور القاص نگاهش ، شام نتوان حس کرد           عکس روی ماه او، را جام  نتوان حس  کرد

زر نگار پربهایی ،صفحه های میهن است                   بازی تفسیری ،دراقلام نتوان حس کرد

دل خراب جانفشانی ،های مشک صبحدم است             نگهت تاب خرد، در خام نتوان حس کرد

 دامن آسایش فرهنگ، ز خوبان رنگ گرفت          کوچه بازاریست ،بری آلام نتوان حس کرد

شاهد راز مهیب، روزگار شاهنامه است                    بیخبرازواژه ها، فرجام  نتوان حس کرد

تاب القاب فریب و،مکرو نیرنگ دست تست             زندگی در مرگ اگر، دوام نتوان حس کرد

 آز اگر درغصب مال، دیگران غنیمت ایست              چون نمیدانی زتو، کلام  نتوان حس کرد

از هنر دادند خردمندان، جهان را روشنی                  از سیاهی مغز تو ،پیغام نتوان حس کرد

گفتن بسیار توو، روضة ملاست چوباد                 در شبان خفاش ،خون آشام نتوان حس کرد

جب چلی تندی هوا وجب اوتی کالی کتا                     مجکو ای جان وفا، انعام نتوان حس کرد

گر به خویش نیست اتکا،انسان هم دیوانه است     بی سبب در بزله گویی، نام نتوان حس کرد

خانة دل می دهد آلام ،را  قطع در شگرد                گر به سوختن آتشی را، رام نتوان حس کرد

در تکاپوی نبرداست، همت دلدادگان                             درخرابات مغان، آرام نتوان حس کرد  

 با همین یک رباعی روز را به کام شما میخواهم :                                             

                                         نشاط زندگی

 گرزندگی از برای مردن باشد                      چند روز وشبت غضه شمردن باشد

در گفتن شیخ مرو که با مکرو ریا                        دنیا بخورد به فکر بردن باشد 

ببا سپاس از شما گرامی  و بینندگان

پدرود

رسم دلیری

بادرودگرم  به شما گرامی نادر جان کمیاب  و سپاس از زحمات تان

چه حال و احوال دارید

 درود های صمیمانة خود را خدمت هم میهنان و همزبانان گرامی وهمیاران برنامه مشاعره و مصاحبه و

 هم گردانندگان تلویزیون جهانی پیام افغان هم تقدیم میدارم

 به دوطرف ایران

البته تعدادی از  همزبانان  ما در بی بی سی و صدای امریکا و  نام رئیس جمهور ترکیه را رجب طیب اردو غان یا اردوگان تلفظ نکنند و نام پارسی است که میشود رجب طیب اردوان

و نام جناب کرزی  کرزای  می گویند . کرزی است .         بزرگ رئیس قراولان

و همچنان تخلص شما را آقای  جمال   کامیاب میگویند  نمیدانم که این چه معماست .

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن        هزج  مثمن ثابت

می رسیم به :

حافظ گرامی

دمی باغم بسربردن جهان یکسر نمی ارزد           به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد

دردو می به درد سر نمی ارزد

اگر کسی طوطی میخواهد 

30.6.10-چهارشنبه 10:30 صبح

                                          رسم دلبری

قیاس  پرتو ماه بر ، رخ دلبر  نمی ارزد                    قصور  ظلمت دی گر ، دوباره سر  نمی ارزد

اگر چه شیخ و مفتی ،آز دل کرد راهکارغیر               به  لطفی حرص او گویی، بد وبدترنمی ارزد

سیاهی لشکر دشمن، که سرگردان نادانیست             بخوانی  سورة یاسین ، به گوش خر نمی ارزد

 

درین حاشای مجلس که، زن و مردی جدل دارند          بدان رنجاندن خلق هم ، به   چشم تر نمی ارزد

اگر سعدی به آدمیت، بنای کاخ انسان خواست            زحیوان گر عقب مانی، کنم باور بر نمی ارزد

روانت در خرافات و،عمل در سنگر کشتار                  خدا را می فریبی  ، تا ترا  داور نمی ارزد

 

بساط زندگی حالیست، به جام و می دگر کردن           به دور محورت چرخی، چو بازیگر نمی ارزد

یاراتین بنده اشک اولمز،سنی هر لمحه بکیوروم         براک  بو سو گلی اولمزشود در یر نمی ارزد

غلط  باتون  نه سن دلبر اگر تم کو نزاکت هی            وفا جو مل چوکی  دوندو، ادا هم  پر نمی ارزد

چطور این سالکانی را، کنم باور به  تزویرش                زپشت شیشه ترشی را، بلیسم گر نمی ارزد

  با این دوبیتی  بزم را به کام شما میخواهم !

                                ناباوری

دلم درباور جهل وریا نیست             چنین باور  بجز کار ملا نیست

زخلقت است پیام روزگاران             که سر در پیچ لنگی و کلاه نیست

روز وشب بر همگان خوش

و از زحمات شما سپاس

ما

http://www.youtube.com/watch?v=BaRyPPlSYTM

خوب خو هستید و

درود های وافر خویش را همزبانان و هم میهنان و همه همکاران برنامه مشاعره و صاحبه تقدیم  می دارم .

ابوالفضل طاهر

 ظهیرالدین فاریابی یکی از جمله شاعرانی است که در دربار قزل ارسلان می زیست و در سروده مشهورش

598 ه ق وفات کرده  از شاعران قرن 6 است

 اینطوراست :

نو کرسی فلک نهد اندیشه زیر پای           تا بوسه بر رکاب قزل ارسلان دهد . 

ویکی از صنایع لفظی صنعت مبالغه است که بکارگرفته ودر زمانه های پارینه  شاعران دربدل مبالغه ، اغراق و غلوی که در شعر می نمودند . هدف دریافت صله و بخشش یا معاش را داشتند .

امروز همچنان که واژه ها تغیر می کند معنی تعریف شعر هم شعر می نماید . 

سعدی شیرازی در دیباچه‏ی بوستان (سروده به سال ۶۵۵ هجری قمری/۶٣۶ خورشیدی) در اعتراض به این بیت می‏گوید: 

 چه حاجت که نُه کرسی آسمان ------        نهی زیر پای قزل ارسلان؟

 مگو پای عزت بر افلاک نه ---------        بگو روی اخلاص بر خاک نه

 .و امروز

و شاملو می گوید : شعر عبارت از یک منطق شاعرانه است .                گفتاردارای قواعد و اصول

و تمام نوشته های مطبوعات چاپی حکومت آخندی را کاغذ سیاه کردن میخواند.

و من خودم درین باره سروده ام که : 

شعر آهنگ دل است، با خون دل جولان اوست

رشته های این تن است

کز غمم دارد سخن،

 شعر من حرف من است

 سروده غزلگونه  دارم که به تاریخ

 7.11.1994 استانبول

                                    ما

     ما به یک ظلمت افتاده زپا خشنودیم   

                                  ما به یک موعظة غرق ریا خشنودیم

 ما به دنیای نوین صحبت پیشین داریم  

                                   ما به گرداب اجل رفته به پا خشنودیم

 ما کسانیم که شب داده نوا های خموش 

                                 ما بدین سردی یی قانون جزا خشنودیم    

             

.

http://www.youtube.com/watch?v=cfY_1VNGb14

 شام ظلمت می شود صبح ار بکوشد ابرها       قلب زنجیر می درد ،هر چند پذیرد جبر ها

آشیان نیکمردان بیدرنگ هر جا شود            پس مجو ئید خاک  شان را ، بر دل هر قبرها

روان همه گذشتگان شاد باد

 بادرود به شما گرامی  

  همچنان درودهای   خویش را خدمت تمامی هممیهنان و همزبانان عزیز هم تقدیم می دارم.

وغزل را که جناب خطیب زاده هفته قبل دکلمه کرد بسیار پر معنی بود.

 روز 24 جوزا دوشنبه در همه جا تجلیل از روز جهانی مادر بعمل آمد که من هم به نوبه خود این روز خجسته را برای مادر عزیزم و همه مادران گرامی تبریک و تهنیت می گویم  

و ملزومة تجلیل روز  مادران یاد پدران است که روز پدر رانیز برای همه پدران که حیات دارند تبریک گفته و پدرانی که در گذشته اند روان شان را شاد می خواهم  با پدر گرامی خودم.

 و در افغانستانی که همه فرزند پدر است یعنی بچه بابه هستند

 احمد ظاهر خوشبختانه  فرزند هنربود

و این بیت را برایش شادی روانش تقدیم می نمایم   

این نه زیبد ،هنر بی پسراست         شور خنیای زمان، پسر اوست  

وقتی فرزند هنر مند باشد                پدران مفتخر، از هنراوست

 روانش شاد

بادرود به همایون جان بیت انتخابی را من پیداکردم

و این طبع شاعرش است  

آنکه دایم طلب سوختن ما می کرد             کاش می آمدو ازدور  تماشا می کرد

طاهر نائینی  

آنکه هر شب هوس سوختن ما میکرد
کاش می آمد و امروز تماشا میکرد.

 سالها دل طلب جام جم از ما میکرد            آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد

16.6.1010:35 شب

                    زندگی هنر، زبان،مادر، میهن       

 زندگی خندة زهر، بهر دل ما می کرد     

                         تابه هر جلوه سرد، خواهش بیجا میکرد

یادم آید دمی که، رسم دل آزاری نمود   

                          در بساط نگه اش، شرحی تقاضامی کرد

شاهدانی که نه خواندند، الم فصل خزان   

                        در نظر چون صنمی، شکوه زرسوا میکرد

 درهنر بوده  سخن، شیوة   احمد ظاهر 

                          او  که خنیای زمان، برگ غزلها می کرد

فرق زیبائی و زشتی، به ستایش بنمود    

                                جبن بازی ستمی  ،  جبر تمنا میکرد

از سخا شاعر بی مایة، دنیا عدم است 

                       مرغ  شبگیر به شبان، قصة غمها می کرد 

درزبانی که به گلزار، گلان سایه دهد  

                           گاهگاهی به جهان، سیرو تماشا می کرد

مشک همان است که، خود نافة به دلها بدهد   

                               آنچه از بیخردان، سخت تمنا  می کرد

فرحت زندگی با باده و، جام یکسان کن   

                           که نفس دررة عشق، شوری تولا می کرد

  روز مادر به چنین، میهنی آزرده  رنج  

                               نوشی از باده مهری،  تب فردا می کرد

وقتی در دوری قرن، جلوة رعنا داشتیم   

                            شرح موج عدمش، چیست که حاشامیکرد؟

بنگر درد دل شاهد، دلخون شده را      

                                تا ز  دوری وطن، راز دلش وا می کرد

آشکارا به وطن، هر طرفی اغیاراست      

                              این همه بانگ مهیب، جهل دلارا می کرد

دولتی گلة دوستانه، زمجلس دارد 

                                  جمعی که بیخبری، را همه احیا می کرد

دگربدانند درین برکه، ادای دل خویش       

                                 بهر رای  ونظرش،کورشده بینا می کرد    

برای همین منظر شما در مقابلش قرار دارید یک بیت از

فروغی بسطامی

تاتوبه گلشن آمدی، باهمه درکشاکشم         وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

 و همچنان با سپاس از شما و وقتی که برای من دادید

 روز و شب خوش برای همگان در همه جا

با شما پدرود

نوای دهر

http://www.youtube.com/watch?v=2B0uPo5ZYTo

و درود های صمیمانة خویش را خدمت تمام هم میهنان و همزبانان گرامی هم می فرستم .

 و یک درود دیگر به تمام چامه و چکامه سرایان می فرستم مخصوصا دوستان که در برنامه شما سهم می گیرند.

از نظر لطف  همایونجان عزیزی و جناب نائل هم  که در هفته گذشته از من نمودند سپاس گزاری می نمایم .

ودرود های جداگانه خدمت همایونجان هم تقدیم می دارم . 

بعد عرض درود خدمت  آقای جمال بگویم که خود حافظ می سراید  

زشعر دلکش حافظ کسی شود آگه         که لطف طبع و سخن گفتن دری داند. 

مهدی اخوان ثالث : 

شاعرنیم‌ شعر ندانم‌ که‌ چیست‌
                                     من‌ مرثیه‌ خوان‌ وطن‌ مرده‌ی‌ خویشم‌

ای پادشة خوبان داد از غم تنهایی                 دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

8.6.10       3:30  سه شنبه

                                                              نوای دهر

 درکوه مغان خواهم، بردن  دل هرجایی             کین است بساط غیر، برقامت  سودایی

چشم بسته و گوش بسته، افتاده به دام غیر        رفتار جهالت هاست ، در منبر رسوایی

از لطف  وطبع  زاهد، جز درد نمی خیزد       خوش آنکه ازین جهلی، ره برده  به دانایی

من واله و همرازم با آنکه خرد دارد                        ازبیخردان بیزار رهپوی   توانایی

کاخ دل تاریخ است،  ازدست خسان ویران         وای از ستم  دونان در صحبت   حلوایی

دل خواهد اگربزمی از پیاله وجام باشد              یادی کنم از کیوان چشم است به  بینایی

 شوردل حافظ بود، شعری به دری گفتن              وزخسرو او مضمر، خوکی و تب آرایی

حالا که وطن گشته، ازدرد جهالت زار                در قافیه دربندی ، الفاظی  به لب سایی

بخشیدن باغی هم ،سودی نبود خس را                 در دانة سیبی ر است ، انجام شکیبایی

 میسوزد اگر دلها ، ازرنج و عذاب دهر              بنیاد بیاتی  است  درلطف و کرمی طایی

آزادی اگر خواهی روزی به قیاس فهم               هوشیار زمان ها باش در چهرة شیدایی

 شب وروز برهمگان خوش و با شما گرامی پدرود

 

خیمه صلح

بادرود به شماگرامی نادرجان کمیاب

امید خوب و خوشحال باشید

 http://www.youtube.com/watch?v=WJC3cfT4Vx8

درودهای فراوان خویش را خدمت هم میهنان و همزبانان و گردانندگان تلویزیون جهانی پیام افغان هم تقدیم میدارم

 البته غزل جناب بیدل صاحب را که هفته گذشته به خوانش گرفتید 12 بیت بود و شما 9 بیت آنرا خوانیدید

بد نیست که 3 بیت دگر رامن بخوانش بگیرم :

 حیرت آهنگم که می‌فهمد زبان راز من
گوش بر آیینه نه تا بشنوی آواز من

 داغ شو ای پرسش،از کیفیت حال سپند
 نغمه‌ای دارم که آتش،می‌زند در ساز من

گوش گو محرم،نوای پردة عجزم مباش 
 اینقدرها بسکه تا دل می‌رسد آواز منشمع را در بزم،بهر سوختن آورده ‌است
فکر انجامم مکن گر دیده‌ای آغاز منبیت حافظ صاحب به انتخاب خانم مومنه که میگه :

 

 

 سحر چون خسرو خاور،علم بر کوهساران زد

به دست مرحمت یارم،در امیدواران زد

جناب للندری مفرد

و امینی مفرد

 کمی قافیه را اختصار کرده اند صفت

 جمع به مفرد تبدیل کردند.

للندری صاحب گفت قافیه تنگ است منظورشان را نفهمیدم

خانم مومنه مفرد و جمع را باهم یکجا بکابردند

همایون جان هم قافیه مفرد

 از همایونجان عزیزی هم سپاس دارای احساسات عالی هستند

به جناب نائل هم درود های خود را تقدیم می دارم و سپاس از حسن نظر شان .

 کوهساران،امیواران ،کامگاران ،یاران ،هوشیاران،زنده داران ،قلب سواران ،جانسپاران ،خنجر گزاران

ابربهاران ،میگساران ،برهزاران ،بختیاران

 سروده غزلگونه خویش را که در همین وزن وقافیه است برای همگان بخوانش می گیرم

3/6/10    10:00  پنجشنبه میرویم درخیمه صلح ببینیم بدبختی از کجا شروع شده

از آسمان آفتاب ومهتاب میرویم در خیمه صلح

                                                    خیمة صلح

 

کنون که خیمة صلحی،صدا بر کارگزاران زد                  سخاوت های راکت باز،سخن بادلفگاران زد

به قرنهاست کشتن و بستن شگرد باور ایشان             ملخوار طالبش شوق ، قتل در کشت زاران زد

 همین است گفتگوی صلح برای بینش بهتر                 خردمند با زبان لطف سخن با پرده داران  زد

 زبی قانونی وکشتار،ستمگر گشته خونخواری                    تمنای دل مسکین ، گپ قانون مداران زد

به قلب و قلة  میهن، ستم از هرخسی بارد                    ریا کاران بی مغزش ، سخن از تیر باران زد

به قحطی و فلاکت ها، رواداشتند ستم هردم               عجب نیست پیروش سنگی،به فرق سنگساران

 شب و روز برهمگان خوش و با شما گرامی

پدرود.

زد

 اگر درسر خرد باشد،خطا درنطفه می میرد                  جنون حرص شیخانش،به کشت  نابکاران زد

 دلی را شادمی باید ،چنان که رسم دادگربود                 زبامداد تا به شام حرفی،زدرد بی قراران زد 

نه اینست زندگی رارنگ،که غم باشد صفای عمر           دمی هم صحبت از حال،دل شب زنده داران زد

 خوشا ساقی که در بزمش،به هر کس باده می ریزد       به سرخی پیالة شیخ را،جمع با خونخواران زد

ز آن رمزی که می  شستند، دلان را از ریا دردی         بجاست اندر مغان باری،سری بر همقطاران زد

چو هرسالی که می ارد،پیام از گردش ایام                   به گادی اسپ تازی کی،سراغ مرغزاران زد

  به  قندهاری که کشت،القاعده را بهر نجات تو              سزا بر خر مباد گرگ را،صدا سوی مزاران زد

کنی گر هموطن چشمان،برون از پرده های جهل             خرامی  با درایت ها ،  سری  بر گلزاران زد

مبر ازیاد تاریخ را ،توانی جستن از چاهش                   به رسم سرکشی  دانی ،مثال از سربداران زد

 ولی با سیاهی لشکر،نه بتوان فتح رة دلها                  دوصد گر مرد جنگی باد،جهان بر تاجداران زد

 نشاید عوعو بسیار ، فیل از راه بدر سازد                 چرا که دین فروش نکت،ئی مثل تیکه داران زد

حیرت آهنگ

http://www.youtube.com/watch?v=81aqIEsKWEY

 چطور هستید . امید دارای سلامت کامل باشند
وروز معلم را که به تاریخ 24 می بود به همه آموزگاران فرهیخته در سراسر
جهان تهنیت و تبریک می گویم .
یک مثل است که میگه :
از آش کرده کاسه داغ است

حیرت آهنگم کی می فهمد زبان راز من

گوش بر آئینه نه تا بشنوی آواز من

گرامی من به مورخة 24.5.10 با اقتباس از بیت بیدل صاحب غزلی سروده ام که
برای شما به خوانش می گیرم

خندة تزویر می پیچد به طرف ساز من

                   درچنین آئینه گوشی نیست سوی آواز من
آنچه است بن مایة مغز ازعبارات نکتة

                  درک منظور روایت بوده است دمساز من

 

عشق کجا دانسته چشمی را به پشت پردة

                   چون خدا در سجده گردد عاشق نماز من

هوگیا غم همسفر یی عادتون جوپر گهی سب

                      متادو پر نه لیک جو هوگیا اعجازمن / هم/

پهارو کی یی اونچایی،تمارا هی کبول

                 هم نهی  اوسنی کها،ذلت سوای راز من / هم
دو نفس یی زندگی سب جاگ هی درنی اگر

                        بنگیا هاتو کی قوت ،جب بری هی آزمن /هم

سوک په الله دی مین او سوک د پالونکی په لار

                        تل به دالارونه زی،بلکل نشوه تکتاز من /زه
دا زما وینا دازادی په منبر تل په تل

                               تول دی پیژندل به لاره حاصل تناز من / زه

هره ورز ستا دلاسه زی هسی کمزوری ده

                          شادی نیکمرغی همیشه سنگ په سنگ همراز من/ زه


هپ اهر گیده بلارسن،بن یالنیز بوردا یم

                                 اشک زنگینی یی عالم،گزده هول نیاز من/ من
ارکداشلر گور جنگیزان، سواشلر زور ایچین

                                 قاتلو اولمک اونون ،دوشونجه لرغماز من

اونجه دن کیم دیر بیلر، بیک بنگ ناسل باشلمش

                            هپ سنی پیلاسفه،ایچینده عکل پرواز من/ بن

و این هم یک سروده برای وحدت زبان برای همین گدودی که رخ داد یک بیت را بخوانش می گیرم: بدور از کسانی که
مغذرت داشتند

مرغ را یکبار نشانی روی تخم

                              روزدیگر خود سرجا تخم دهد
وای به حال صاحب مرغ که همی

                           خود سرگردان به جستجوی تخم

دربعضی رسانه ها مانند صدای آمریکا و بی بی سی دو واژه را بکلی نادرست
تلفظ می کنند
نخست نام محترم حامد کرزی است که بیشتر همزبان های ایرانی ما آنرا کرزای
تلفظ می کنند که بکلی نادرست است.
دوم نام رئیس جمهور ترکیه است که نام آنها است رجپ طیب اردوان gan Recep
Tayyip Erdo بعضی رسانه ها اردوغان و بعضی اردوگان تلفظ می کنند. که بکلی
نادرست است



شب وروز برهمگان خوش
باشما گرامی پدرود.

هنر

http://www.youtube.com/watch?v=DyAa39zoW9Q

می نخـــوری طعنــه مــزن مستانــرا
                     بنیاد مکـــــن تو حیلــــه و دستــانـــــــــــرا
تو غـــره بدان مشو که می نخـــــــــــوری
                      صد لقمه خــــوری که می غلامست آنـــرا
 
رباعی  از کیوان نیشاپوری
 

امید که هفته به خوشی سپری شده باشد .
 
و درود های بیکران خود را خدمت هم میهنان ارجمند و همزبانان گرامی هم 
میرسانم
 
از نظر من استعد اد و قریحه شعری تان قابل تمجید است و روزی 
تاریخ قضاوت درستش را در باره همه بکار خواهد.
 
از بانو امانیار هم سپاس با سروده نامدار شان .
و هم نمیدانم که جناب طهماس کجاست امید خوب باشند.
 

 مشکلات زندگی ما اینست که در جامعه ما تمام مسایل زندگی را مانند 
کچری قروت باهم مخلوط کرده اند .
و اگر این مسایل از هم جدا نشوند مشکلات کم نمیشود .
 
به مسایل دینی و مذهبی جدا و مسایل فرهنگ جدا نظر اندازی شود.، .
 
و دانشمندان و سیاستمداران فرهیخته را بگذارند که برای ترقی و پیشرفت 
کشور ما کارکنند. و کار به اهل کار سپرده شود . به هرروی
. که هر سخن جائی و هر نکته مکانی دارد:
 
باورکن نادرجان که اگر ما یک مرغه یکبار جای تخم دادنش برایش نشان 
بدهیم دگر هرروز میرود وبه همانجا تخم می دهد اما ..
اگربعضی ها از چریدن گوسپندش تعریف کند . من دنبه اش را می بینم .
.
.

 
 

سروده را که به تاریخ 16.5.10 به عنوان هنر سروده ام میخواهم برای شما به
خوانش بگیرم
 
                                                        هنر
بی خبر سالها گذشت فارغ از نام هنر

 تاندانستند هنر چیست ننگ اوهام هنر

شعر بی معنی با کمپوز یک بار مصرف اش

 

 همچو کاغذ سوزد این لحظه به فرجام هنر

از کریم الصوتی اش پا را در گوش می نهیم

 خیله خند در امتحان پارچة ناکام هنر

آنچه می سازد هنر مند را همیشه ماندگار

 رسمو رفتاریست به طینت شورو الهام هنر

در نخستین گام بدانند مادر میهن چه است ؟

وصف او گوید همی چون کفتر بام هنر

هرچه دردیگ است نگر درکاسه هم آن می شود

 بی خرد کی داند آنچه بوده پیغام هنر

ترسی از شیخ گر فگنده لرزه بر اندام تو

 بادورویی جامة ذلت به بر دام هنر
تا نباشد درک عالی ات در علم و عمل

از هنرباقی نمی ماند ،جز آلام هنر

هند که مهد درک و تدبیر است درکار هنر

 پخته سازد همچو فولاد پیکر خام هنر

گر بروید از هنر روزی به میهن دانة

اندران لحظه بود دل بستة کام هنر
قصه کوتاه مردمی دربند اوهام جان دهد

 شهر کوران را بود ،یک چشم انجام هنر
 

بیهنران زیادی با نام پدر و برادر و دوست و همسایه و آشنا بدنبال هنرمی
روند. ولی اگر از راستی نگزریم .
احمد ظاهر هنرمندی بود که با استعداد صدا و خرد و توانایی که داشت هنر
خودش به سراغش آمد.

مثلا عامل رئیس جمهور شدن احمدی نژاد همانا دست بوسیدنهایش است .

                                      رئیس جمهوردست بوس
این احمدی گک همیشه دست می بوسد          بی شخصیتی است هر آنچه هست می بوسد

این عنصر سست به صبح فردای دگر            مستان ببیند باز ، پای مست می بوسد


شب و روز بر همگان خوش
با شما گرامی
پدرود

 

 

 

آخندک زال

http://www.youtube.com/watch?v=GR5WlRsD30Y

بادرود بر مردم ،ایران زمین

 مرگ بر آخند جلاد ، تجار دین 
 


 
و درود های صمیمانة خود را خدمت هم میهنان و همزبانان گرامی و کارکنان 
تلویزیون پیام آفغان هم تقدیم می دارم.
بادرود از طنز گونه خطیب زاده من با حرفهایش موافق هستم
و هم درود های قلبی خویش را خدمت هم میهنانی که در بعضی کشور ها 
مخصوصا" مقابل سفارت ایران در کابل که عکس های سردمداران پوشالی رژیم 
اخندی را به آتش کشیدند نثار می کنم . و بالهام ازین غریو آنها که در 
شعار هایشان مشهود بود سروده ام را برایشان تقدیم می دارم .
 
و هم روز مادر را که برای تمام مادران و هم مادر گرامی خودم هم تبریک 
تهنیت عرض می نمایم.
دوصد مرد جنگی......
 
قبلا در باره خاصیت رژیم جمهوری اسلامی آخندی ایران گفتم که :
نرود میخ آهنین درسنگ از یک نظر .
حالا میگویم که قطره قطره آب اگر روی سنگ بریزد سنگ را سوراخ می کند
و تظاهرات افغانهای گرامی در مقابل سفارت ایران در کابل ثبوت این مدعاست
 
در صحنه دیپلماسی رژیم آخندی امروز خود را حقیر می بیند با این نوع 
جنایات و کشتار های بیدلیل میخواهد جنگی را در منطقه به راه بیاندازد . 
چرا که مثل کرم در پیله گیرمانده .
یعنی زورش به خر نمی رسد به پالانش می زند.
 
 

چند ساعت قبل غزل گونة را سرودم به تاریخ 6.5.10 که شاید شمه ای از 
مظالم آخند ها را به افغانها و ایرانیان گرامی باز تاب بدهد. آنروز دور 
نیست که فرهیختگان ایران کاسه و کوزه و آفتابه آخند ها و ملایان وقیع را 
از ایران به زباله دان تاریخ خواهند افگند .
 
                          آخندک زال 
 
 
ای رژیم مستبد، کار خام کردی شرم کن              بیگناهان را چرا، اعدام کردی شرم کن؟
ننگ برآن آخندک ،دکانی ولایت فقیه            کشت و کشتار را، به ما انعام کردی شرم کن
چون شپشکی زیردم، بز بود احمدی                 در دروغ اوستای ،کار تمام کردی شرم کن
 

لعن برآن ملعون خمینی، که دد غداری بود           درتجاوز ها به زن، اقدام کردی شرم کن
مردم ایران و افغان است، دو سیب ازیک درخت   هردو را دردشمنی، بدنام کردی شرم کن
آن ولایت فقیه که ، است سراسر حقه باز فر ایران را به عالم، خام کردی شرم کن

در بساطت کشتن و، بستن مد روز شده             جرثقیل را هم به کشتن، عام کردی شرم کن
می رسد روزی که، مشت سهمگین مردمان        می درد پوزت خودت، دردام کردی شرم کن
وحشت نام تروریزم ، هم از اقلام تست             با تروریستان   نوشی ، جام کردی شرم کن

دور نیست تابوت عمرت، را روی آتش نهند       روز روشن را به ایران، شام کردی شرم کن
مرگ تو آهسته آهسته، به سویت می رسد               بس دلا نی را پراز، آلام کردی شرم کن
ریسمان گردنت هم ، از حمامه میشود                 خود به مرگت حکم این ، اقلام کردی شرم کن
 
زن گهی مادر گهی خواهر گهی دختر بود           زیر سنگسار کشتی ،شریعت نام کردی شرم کن
مورچه بودی درنخست حالا صاحبی بال شدی       می شوی گم عمر، بر انجام کردی شرم کن
یک طرف تاراج بیت المال و یکسو بردروغ       هردو رویت را به سیاهی تام کردی شرم کن.
 
می رسند ایران و افغانها، به کام در زندگی         بعد مرگ هم حیف ،چرا دوام کردی شرم کن
 
با این رباعی ایام را بکام شما می خواهم
 
                                        رئیس جمهور
این احمدی گک همیشه دست می بوسد          بی شخصیتی است هر آنچه هست می بوسد
 این عنصر سست به صبح فردای دگر            مستان ببیند زود پای مست می بوسد
 
شب و روز بر همگان خوش
با شما گرامی
پدرود

http://www.youtube.com/watch?v=0DPV271SB3A

 
چه حال و احوال دارید گرامی وباسپاس از رشادت هایتان
 
درود های خویش را خدمت هم میهنان و همزبانان گرامی هم وهم گردانندگان 
تلویزیون پیام افغان هم
تقدیم می دارم و بهروزی همه را خواهانم .
 
درود جداگانه به جناب یوسفزی و همایون جان کوهگدای و بقیه دوستان برنامه 
هم تقدیم می دارم

 
یک مثل است که از دور میگوید لنگش کن.
 
امین فلاحی چنین می گوید :
 
نخواهد آتش از همسایه هر کس جوهری دارد

 چنار از سینة خود می کند ایجاد آتش را

 

 چند دوبیتی را که به تاریخ 28.5.09 سروده ام برای شما به خوانش می گیرم :


ازهرنگاة حسرت و تدبیرم

                 آوازة همای سخا جویم
 من آن طبع امید دگر بار ام

           در عاقبت، سرابی اگر پویم


شعر مرا غنای درایت ها

                   آگنده هر نگا ة تو الامی

این دست سفر، چوبادبه گلزاری

             انجام آن که گه به سرانجامی



از بوسة لبان نگار مستم

              اینست پیام و ساز دلم اکنون
با بوسه برگزار طرب کردم

                بنشسته ام به پیش گلم اکنون

من صحبت امید دلان هستم

            اینست که از بهار و خزان خوانم
دل نیست سراب جادة تنهایی

                     پنداشتم هنوز چنان دانم


در تاب و تبم ترنم رویانیست

                     رویایی حقیقتی همین یکدم باد
در بیدل تو شکایت دنیا نیست

           خوش آن دلی که بری همی از غم باد

بر خاطر آزاده غباری نیست

             هر چندو که بیهوده نظر دارم
از درد شکایتی و رنج زیاد

             از بزم نگار و یار خبر دارم


با این یک رباعی بزم خوشی برای شما میخواهم

                                 حساب و کتاب
درکنج خرابت حساب می خواهم       با این همه بحث که از کتاب میخواهم
من می نویسم تمرد جمع حزین        چون پاسخ ازین رنج و عذاب می خواهم

شب و روز بر همگان خوش و با شما گرامی پدرود